"دانشگاه ها در هر كشورى نقش مهمى را در تربيت نسل جديد بر عهده دارند كه حضور جوانان در اجتماع تخت تاثیر این محیط است. انتظار ما از افراد تحصیل کرده جامعه احترام به هنجارها و دوری از ناهنجارهاست. آموزش علمی – تخصصی و آماده سازى جوانان براى آينده از مهمترين وظایف دانشگاه ها است. از طرف ديگر وظايف دانشگاه ها به موارد ذكر شده محدود نمى شود. مساله ى مهم ديگر، موظف بودن دانشگاه ها به تدريس چگونگى رفتار و حضور دانشجويان در موقعيت ها، شغل ها، پست ها و شرايط متفاوت است.  دانشجويان بايد بياموزند كه نوع پوشش آنها در مكان ها ى  مختلف باید متفاوت و متناسب با نوع آن محیط باشد. ما همه انتظار داریم که دانشجویان به نوع پوشش در هر محیطی آگاه باشند چرا که انتظار از یک فرد دانشگاهی آگاهی به هنجارهای جامعه است ولی متاسفانه خیلی از دانشگاه ها به آموزش دانشجویان برای الگودهی به جامعه اهمیت نمی دهند.

به تازگی  يكى از دانشگاه هاى مالزى (دانشگاه مالتی مدیا) قوانين جديدى را براى نوع پوشش دانشجويان اعلام كرده است. دانشجويانى كه از دمپايى، دامن هاى كوتاه، شلوارك ها و بلوزهاى تنگ و باز استفاده می كنند, اجازه ى ورود به كتابخانه ى  این دانشگاه را ندارند.

دانشجويان ممكن است در مرحله نخست عكس العمل مناسبی در مواجهه با اين موضوع نداشته باشند، ولى من بر اين  باورم  كه اين قانون خوبي است چرا كه اين فرصت را به دانشجويان مي دهد تا بيشتر به فكر جایگاه خود در جامعه  باشند.  براى مثا ل، هيچ تاجرى با لباس شنا به سر كار نرفته یا هرگز با كت و شلوار براى  قدم زدن به كنار ساحل نمى رود. اين به این معناست كه  هر مكانى  طرز پوشش خاصى را مى طلبد.  تمامى افراد بايد در زندگى روزانه ى خود به اين موضوع مهم توجه کنند. روش پوشش افراد در اجتماع هاى متفاوت نشان دهنده ى شخصيت و خصوصيات اخلاقى آنها مى باشد و دانشجويان از اين قاعده مستثنى نيستند.  آنها بايد متوجه شوند كه  دمپايى، دامن هاى كوتاه، شلوارك ها و بلوزهاى تنگ و .... لباس هاى مناسبى براى مكان هاى تحصيلى نيست.

 با دقت كمى به دانشگاه هاى  مختلف سراسر دنيا، متوجه می شويم كه تقريبا اكثر دانشگاهها* به نوع پوشش دانشجویان اهمیت نمی دهند. بعضی از این دانشجویان فضای دانشگاه را با پارک ها و یا نمایشگاه های نمایش لباس اشتباه گرفته اند.

خلاصه کلام؛ دانشجویان باید استانداردهای اولیه حضور در مکان های مختلف را یاد بگیرند که این مساله برای زندگی آینده آنها بسیار مهم خواهد بود.  توسعه این نکته در مالزی می تواند ایده خوبی برای تمامی دانشگاههای دنیا باشد که واحد درسی الزامی جدیدی را برای آشنایی دانشجویان برای نوع رفتار و پوشش در مکان های مختلف جهت آموزش ارائه دهند، همانطور که درس سخنوری یا نوشتن صحیح متن های مختلف در بسیاری از دانشگاه های دنیا تدریس می شود.

پیروی از حرکت های اینچنینی در تمامی دانشگاه های دنیا می تواند زمینه ساز ایجاد آینده ای درخشان برای نسل جدید باشد؛ چراکه ما همه برای داشتن جامعه بهتر تلاش می کنیم.

* البته نوع پوشش دانشجویان در کشور عزیزمان ایران متناسب با فرهنگ جامعه ایرانی – اسلامی است."